Hadisələr bir-birini ildırım sürətilə əvəz edir. Dünyanın çalxalanması fonunda regonumuzda toquşan maraqlar hamının diqqətlə izlədiyi, narahat olduğu zaman kəsiyinə şahidlik edir, təəssüf ki, itgilərlə, acılarla da yaşamalı oluruq.

Bu günlər ölkə pedoqoji ictimaiyyəti bir ağır itgi ilə də üz-üzə qaldı. Ömrünün çox böyük hissəsini, ilk gənclik illərindən həyatını gənc nəslin təlim-tərbiyəsinə həsr edən, böyük pedaqoq Aliyə Təhmasib haqq dünyasına qovuşdu. Aliyə müəllimin keçdiyi həyat yolunu, onun saysız-hesabsız titullarını sadalamaq niyyətim yoxdur. Təkcə onu deyə bilərəm ki, Moskvada, Tibilisidə, İstanbulda, Piterdə Aliyə xanım bizim haqq səsimizi, həqiqətlərimizi yüksək tirubunalardan dünyaya eşitdirən tək-tək ziyalılarımızdan idi. O, pedaqoji sahədə addım-addım, pillə-pillə yüksəlmişdi. Uzun illər rəhbərlik etdiyi 132-134 saylı məktəb kompleksində kollektivin səyi ilə ən yüksək naliyyətlərə imza atmışdı. Hətta səksəninci illərin ikinci yarısında Aliyə müəllimi bütün ittifaqda Azərbaycan müəlliminin simvolu kimi tanıyırdılar.
Ölüm haqdır. Hamı bir gün köçəcək bu dünyadan. Ancaq bu qədər xidmətlərin müqabilində Aliyə Təhmasib itgisini beləcə sakit və səssiz qarşılanması gerçəkdən təəssüf doğurur. Hə, acı da olsa həqiqətdir ki, əgər şou əhlindən kimsə vəfat etsəydi, az qala bütün ölkə saytları manşetinə qara lent bağlayardı. Telekanallar yas tutardı. Yaxşı bunu başa düşdük, hətta razılaşdıq ki, mənəvi aşınmanın reallıq müstəvisində görünən həqiqətidir. Bəs aidiyyəti qurum? Elm və Təhsil nazirliyi? Heç olmasa bir nekroloq yazılmalı idi. Axı nazirliyin ictimaiyyətlə əlaqə şöbəsimi, departamentimi var. Bilmirəm, bəlkə müasir təhsil menecerləri belə mənəvi dəyərləri köhnəliyin qalığı hesab edir. Baytarların, zootexniklərin, mühasiblərin, stomotoloqların, mühəndislərin, hərbiçilərin bir sözlə pedaqoqdan başqa bütün peşə sahiblərinin idarə etdiyi təhsildə bir vaxtlar bütün həyatını müəllimliyə fəda edənlərə rəhmət demək müasir standartlarla qəbahət sayılır?
Hə onu da deyim ki, mərhum Aliyə xanım Təhmasib nə qohumumdur nə də ki, onu həyatda bir dəfə görmüşəm. O, SSRİ Ali sovetinin deputatı olanda mən hələ orta məktəbdə oxuyurdum. Onun pedaqoji və ictimai həyatdak fəaliyyəti haqqında Heydər Əliyev yüksək fikirlər söylədiyini, prezident İlham Əliyev əməyini yüksək qiymətləndirib , fəxri ad verdiyini hamı kimi mətbuatdan izləmişəm. Qoy heç kəs inciməsin! Cənab təhsil idarə edən menecerlər! Sizin məntiqinizlə görünür vaxtı ilə Aliyə Təhmasib uğurlarını təqdir edən, qiymətləndirən bu insanlar səhv edib?
Ancaq bir təsəlli də var. Onun dərs dediyi, məktəbə rəhbərlik etdiyi müddətdə şagirdi olmuş minlərlə məzunlarının qəlbində əbədi yaşayacağına heç bir şübhəm yoxdur. Fikirimcə əsl müəllim, Aliyə Təhmasib kimi müəllimlər bu dünyadan yalnız cismən köçür. Qədirbilən insanların qəlbində isə əbədi olaraq yaşayırlar. Şəxsən mən hərflərdən sözlər, sözlərdən cümlələr yazdığım bu anda əlimdən tutub mənə yazmağı öyrədən müəllimimin əbədi olaraq içimə hopmuş nur şöləsindən nəfəs alıram.

Pərviz Yəhyalı
Azərbaycan respublikasının "Əməkdar Müəllimi", Tarix üzrə fəlsəfə doktoru